| دهن کجی به آذربایجان |
 |
 |
 |
| نوشته شده توسط Administrator |
| يكشنبه ، 18 مرداد 1388 ، 15:37 |
|
دهن کجی به آذربایجان یونس شاملیبر اساس گزارش سرویس فرهنگی هنری برنا، چهارمین گردهمایی سراسری "انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران" در روزهای 21 تا 23 مرداد در تبریزبرگزار می شود. اهداف این گردهمایی؛ آشنائی با تحقیقات جدید در گستره زبان و ادب فارسی و توجه به زبان فارسی به عنوان یکی از مولفه های مهم وحدت ملی و یکپارچگی ایران عنوان شده است. با اندکی دقت به متن بیانیه انجمن ترویج زبان و ادب فارسی، تلاش شده است سه مقوله جدا از هم، بصورت تصنعی به هم پیوند بخورد؛ آذربایجان، زبان فارسی و زبان ترکی! زبان مردم آذربایجان ترکی است، فارسی زبان مردم آذربایجان نیست. چه کسی این را نمی داند؟ بنابراین ترویج زبان فارسی در تبریز، یعنی می خواهیم زبان فارسی را به این منطقه تحمیل کنیم. وگرنه، برگزاری گردهمآیی برای ترویج زبان و ادب فارسی آنهم در تبریز، چه معنی دیگر می تواند داشته باشد؟ مامن زبان فارسی خراسان و اصفهان و کرمان و یزد است نه تبریز! تبریز، ارومیه، زنجان، اردبیل، مرند، مراغه... مامن زبان ترکی آذربایجانی است. با برگزاری گردهمایی آنهم از نوع سراسراش برای ترویج زبان و ادب فارسی در آذربایجان چه مقصود و مقصدی دنبال می شود؟ این حرکت برای هر عاقلی غیر منطقی جلوه می کند. بو دار و مسئله ساز است. این اقدام دهن کجی به مردم آذربایجان است. مردمی که از تحصیل به زبان مادری در سرزمین خودشان محروم هستند. همین مردم محروم از تحصیل به زبان مادری، باید از مروجین زبان و ادب فارسی در تبریز پذیرایی کنند!! عجبا! گردهمآیی برای ترویج زبان و ادب فارسی در آذربایجان غیر از تحقیر زبان ترکی و متکلمین به آن زبان چه معنی دیگری می تواند داشته باشد؟ و دقیقاً به همین سبب است که می گویند، زبان فارسی را به مثابه ابزار قتل دیگر زبانها مورد استفاده قرار میدهند. سیاستگزاران نژادپرست در ایران، با کوردلی تمامی زبان فارسی را که یکی از زبانهای مورد احترام مردم (فارس زبانان) در ایران است، را در تخاصم با زبانهای دیگر ایران (ترکی، کردی، بلوچی و عربی) قرار میدهند و به روابط برادرانه ملیتهای مختلف ایران بشدت لطمه می زنند. یکی دیگر از اهداف این گردهمآیی، توجه به زبان فارسی به عنوان مولفه های مهم وحدت ملی و یکپارچگی ایران است. دیگر هیچ انسان عاقلی زیر بار چنین ایدهای عقب ماند و نژادپرستانه نخواهد رفت. دیگر کسی به طرحهای سیاهی از این نوع که برای از خودبیگانگی ملیتهای غیرفارس زبان مورد استفاده قرار گرفته است را وقعی نمی نهد. زبان فارسی، ابداً نمی تواند مولفه، آنهم مهم، وحدت ملی و یکپارچگی ایران باشد. برا اینکه؛ زبان فارسی زبان تنها یکی از ملیتهای موجود و زبان، فارس زبانان در ایران است. غیر از زبان فارسی، زبان ترکی، کردی، بلوچی و عربی دیگر زبانهای ایران بشمار می روند. بنابراین زبان در مجموع نمیتواند مولفه وحدت ایرانیان باشد. اتفاقاً ایران در خصوص زبان وحدتی ندارد . حتی دین نیز، که بعضی از رهبران جمهوری اسلامی آن را به مثابه مولفه وحدت ملی اعلام می کنند، نیز نادرست و نابجاست. چرا که مردم ایران به مذاهب و ادیان مختلفی باور دارند. بنابراین تحمیل این نظر که در نود ساله گذشته بر طبل آن کوبیده اند، بجز تحقیر و توهین به ملیتهای غیرفارس، حقیر شمردن زبانهای آنان و به تبع آن ایجاد انگیزه های واکنشی در میان دیگر خلقهای ایران نتیجهء دیگر ندارد. بنابراین غیرعقلانی، نژادپرستانه و دیکتاتومآبانه است که بخواهیم زبان یک اقلیت 35 درصدی (یعنی زبان فارسی) را در کنار 65 درصد متکلمین به زبانهای دیگر در ایران را مولفه وحدت بخوانیم. درعین حال آموزه های دیگر کشور چند ملیتی، مثل کانادا، سویس، هندوستان و... که تجارب گرانبهایی در این زمینه دارند میتواند معالمی برای درک درست از وحدت ملی برای تک تک ما باشند. مولفه های وحدت در هر کشوری، با نفی واقعیتهای در آن کشورها شکل نمی گیرد، بلکه با پذیرش آن قابل حصول است. مولفه وحدت در ایران از طریق پذیرش کثرت در عین وحدت قابل حصول است. به عبارت دیگر تحقیر و توهین به زبانهای دیگر نه تنها حاصلی برای وحدت ندارد، بلکه درست در جهت عکس آن عمل می کند. جهتی که امروز آثار آن را در میان ملیتهای غیرفارس به عینه میتوان مشاهده می کنیم. لذا مولفه های وحدت از احترام به زبان ملیتهای غیرفارس بوجود می آید و آغاز مناسبی برای یافتن مولفه های حقیقی وحدت است. مولفه های وحدت در ایران بایستی بربنیاد نیازهای مردمان این سرزمین شکل بگیرد؛ 1.نیاز به دولت دمکراتیک و مشترک، و تبارز قدرت مشترک سیاسی و برای آرمانهای عدالت خواهانه 2. نیاز به سیاست دفاعی مشترک، در مقابل هجوم و حمله دول خارجی به ایران 3. نیاز به سیاست پولی مشترک، برای شرکت در معاملات بین المللی و منطقه ایی برای رشد و توسعه اقتصادی 4. احترام به فرهنگ و زبان ملیتهای ایران به مثابه سنگ زیربنای درک دمکراتیک از ساختار فرهنگی زبانی ایران 5.... نتیجه اینکه؛ برای برگزاری گردهمآیی برای ترویج زبان و ادب فارسی، اصفهان، شیراز، کرمان، یزد و شاید خراسان میتواند مناسبترین محل محسوب گردد. انتخاب آذربایجان به مثابه محلی برای ترویج زبان و ادب فارسی، جز یک شیطنت نژادپرستانه هیچ معنی دیگری ندارد. خوشبختانه مردم آذربایجان دیگر این نوع دسیسه ها را برنمی تابند. اگر امروز واکنشی نشان نمی دهند از سرناچاری است. همین نوشته کوتاه من دلیل آشکاری از واکنش نسبت به دسیه گری نژادپرستانه علیه ملیتهای غیرفارس در ایران است. باید به این منادیان جهل و تحمیق که خود را در کسوت ادبیات و زبان پنهان می کنند، عنوان کرد که" گردونه همیشه بر پاشنهء ناچاری نخواهد چرخید"! 2009-08-09 |